มันเป็นเวลา 7 นาฬิกา ณ เมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง
เมืองนี้เป็นเพียงเมืองเล็กๆ แต่ก็นับว่าใหญ่ทีเดียวสำหรับเมืองแถบชนบท
เมืองเล็กๆนี้ถูกโอบล้อมไปด้วยป่าไม้เขียวขจีซึ่งทำหน้าที่ปิดกั้นเมืองจากโลกภายนอก
ทางที่สั้นที่สุดที่จะเข้าเมืองนี้คือจะตั้องตัดผ่านป่าทางทิศใต้เป็นระยะทางเดินเท้าร่วม 3 วัน 3 คืน
ทางทิศเหนือของเมืองมีแม่น้ำใหญ่ไหลเลียบกำแพงเมือง
ชาวบ้านเป็นจำนวนกว่า 30% ถ้าไม่ทำอาชีพหาของป่าก็จะเป็นชาวประมง
เมืองนี้จึงเรียบง่าย สงบ ร่มเย็นมาโดยตลอด
แม้จะเป็นเพียงเมืองเล็กๆที่อยู่โดดเดี่ยวท่ามกลางป่าไม้และขุนเขาแต่ก็เจริญไม่น้อยไปกว่าเมืองหลวงสักเท่าไหร่นัก
เมืองเล็กๆนี้มีทั้งโบสถ โรงเรียน ตลาด มีศูนย์รวมของร้านรวงต่างๆ ซึ่งจะสามารถหาซื้อสินค้าได้แทบทุกชนิด ทั้งยังสามารถหาของที่ไม่มีที่อื่นแล้วได้อีกด้วย
ผู้คนยิ้มแย้มและเป็นมิตร แทบทุกครอบครัวในเมืองรู้จักกันดั่งญาติสนิทมิตรสหาย ไม่มีโจรขโมยในเมือง ผู้คนอยู่ด้วยกัน ไม่แบ่งชั้นวรรณะ ทุกคนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
ณ เชิงเขาทางด้านตะวันตกของเมือง ตัดผ่านป่าขึ้นเขาไปประมาณ 2 กม. มีบ้านประหลาดหลังใหญ่หลังหนึ่งตั้งอยู่...
บ้านหลังนี้เป็นบ้าน 4 ชั้น แต่ละชั้นทา 4 สี ซึ่งแต่ละชั้นนั้นถูกสร้างเป็นปริซึมที่มีรูปหน้าตัดไม่เหมือนกันเลย ดูเหมือนกับสิ่งก่อสร้างที่นำของเล่น 4 ชิ้นมาวางซ้อนกัน
ชั้นบนสุดเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสทาสีฟ้า
ชั้นรองลงมาเป็นสามเหลี่ยมสีชมพู
ชั้นสองเป็นวงกลมสีเขียว
ส่วนชั้นแรกเป็นหกเหลี่ยมสีม่วง
ตัวบ้านนั้นหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือที่เป็นเมือง ส่วนด้านหลังนั้นเป็นทางขึ้นเขาซึ่งมีป่าไม้หนาทึบ
ชั้นแรกมีประตูอยู่ 2 บาน ด้านหน้าและด้านหลังของบ้าน และมีหน้าต่างอีก 4 บานตามด้านแต่ละด้านที่เหลือ ขณะนี้หน้าต่างแต่ละบานภายในถูกปิดด้วยผ้าม่านบานละสี
เมื่อหันหน้าออกนอกบ้าน หน้าต่างบานขวาในจะถูกปิดด้วยม่านสีฟ้า
บานขวานอกจะปิดด้วยม่านสีชมพู
บานซ้ายนอกปิดด้วยม่านสีเขียว
และบ้านซ้ายในปิดด้วยม่านสีม่วง
นอกจากนี้แล้วบ้านหลังนี้เหลือหน้าต่างอีกเพียงบานเดียว คือ หน้าต่างบานใหญ่สุดที่ชั้นสี่
ชั้นสองและชั้นสามเป็นเพียงกำแพงทึบเรียบๆธรรมดา
ที่เหนือประตูหน้าบ้านมีป้ายทำจากไม้แปะไว้ เขียน D A P P ตัวใหญ่ด้วยสีฟ้า ชมพู เขียว และม่วง ตามลำดับ
ป้ายนั้นเมื่อสังเกตุดูดีๆจะเห็นว่ามันถูกละเลงด้วยสีต่างๆนาๆเต็มไปหมด มีทั้งรูปพระอาทิตย์ สายรุ้ง เรือใบ มีนก ปลา ต้นมะพร้าว ทั้งยังมีรูปหน้าของผู้คน 4 คน ด้วยสีคนละสี ที่แปลกกว่านั้นยังมีรูปหน้าลูเคีย และคุณแรมโบ้อีกด้วย นอกจากนี้ก็มีอีกหลายรูปผสมปนเปกันเยอะจนไม่อาจจะพรรณนาได้หมด
แต่ถึงอย่างนั้น ตัวอักษรทั้งสี่ก็ยังคงเฉิดฉายและโดดเด่นที่สุดในแผ่นป้าย
บานประตูหน้าบ้านเป็นสีขาว ครึ่งบนเป็นกระจกใส ข้างในปิดม่านสีขาวเขียนตัวหนังสือสีเทาอ่อนๆ..
Labirinto Familia
ต่ำลงมาจากป้าย D A P P เพียงเล็กน้อย มีกระดิ่ง 4 อันห้อยอยู่ แต่ละอันมีสี ฟ้า ชมพู เขียว และม่วง
ข้างหน้าประตูมีพรมเช็ดเท้าหนาสีน้ำตาลเข้มวางอยู่ บนพรมเช็ดเท้ามีตัวหนังสือสีดำเขียนไว้ว่า..
Welcome to our home
ข้างหน้าบ้านเยื้องไปทางขวามีต้นไม้ไม่ทราบอายุต้นใหญ่ขนาด 3 คนโอบสูงชะลูดประดิษฐานอยู่
ทางด้านซ้ายของบ้านมีสวนเล็กๆที่ประกอบไปด้วยผักสวนครัวนานาชนิดและไม้ดอกสีสันสดใสนานาพรรณ
รอบๆบ้านเขียวชอุ่มล้อมรอบไปด้วยต้นไม้
ด้านหลังของบ้านเป็นทางขึ้นเขาซึ่งมีป่าเบญจพรรณหนาทึบ อุดมสมบูรณ์
ทางด้านหลังเยื้องไปทางซ้ายเป็นป่าไผ่ส่งเสียง เอียดออด ตลอดเวลา
เสียงใบไม้ถูกลมพัดขยับสั่นไหวเสียดสีกันดังซู่ซ่า
นกนานาชนิดส่งเสียงร้อง
จิ้งหรีดและแมลงต่างๆร้องเรียกหากันอยู่ในป่าด้านหลังบ้าน
แม้รอบๆบ้านจะมีชีวิตชีวาเพียงไร แต่ตัวบ้านเองยังคงเงียบสนิท ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา
...บ้านหลังใหญ่นี้ยังคงหลับใหลแม้จะเป็นเวลา 7 นาฬิกาของวันใหม่แล้วก็ตาม...
เพื่อนๆจ๋า มันเป็นฟิคเวียนนะจ๊ะ =w=a
